۱۲ دستور لینوکس که هر تازهکار باید بیمکث بداند
دستورهایی که در هر مصاحبه، هر سرور و هر داستان «روی سیستم من کار میکند» تکرار میشوند.
ترمینالی که فوری جواب میدهد، مأموریتهایی که در سرور داوری میشوند و یک حلقهٔ عادت که در هفتههای شلوغ هم دوام میآورد.
اولین جوکی که تازهکارها دربارهٔ rm -rf میشنوند، همان چیزی است که باعث میشود هیچوقت ترمینال را باز نکنند. ترس از دستورها نیست؛ از این است که یک اشتباه تایپی غیرقابلجبران باشد.
دقیقاً همینجاست که یک شل شبیهسازیشده مسئله را حل میکند. در ترمینالکوئست هر دستور روی یک فایلسیستم مجازی اجرا میشود. میتوانی هر چند بار که میخواهی rm -rf / بزنی و مأموریت بعدی همچنان از یک وضعیت مشخص شروع شود.
خواندن فهرست سوییچها یادگیری نیست. تایپکردن دستور، دیدن خروجی و فهمیدن دلیل اشتباه بودن آن یادگیری است. هر مأموریت یک حلقهٔ کوچک است:
du -ah /var/log | sort -h | tail -1مهمترین بخش، مرحلهٔ سوم است. آزمون چندگزینهای را میشود حدس زد؛ اما یک دستور یا نتیجهٔ درست میدهد یا نمیدهد، و کلید پاسخ هرگز به مرورگر نمیرسد.
pwd، ls، cd — بدان کجایی.cat، less، head، tail — فایل را بدون بازکردن ویرایشگر بخوان.grep -r — داخل فایلها را بازگشتی جستوجو کن.find . -name — بر اساس نام، اندازه یا زمان تغییر پیدا کن.chmod و chown — بفهم چرا «permission denied» میگیری.با همین چند خط، بیشتر دیوار ابتدای مسیر فرو میریزد. مسیر لینوکس از همینجا شروع میشود و تا فرایندها، پایپها، سرویسها و لاگها بالا میرود.
استریک نتیجهٔ عادت است، نه خودِ عادت. ده دقیقهٔ واقعی بهتر از یک جلسهٔ سهساعته در ماه است. آزمون روزانه برای روزهایی است که وقت یک مأموریت کامل را نداری؛ لیگ هفتگی برای روزهایی است که داری.
سایت را باز کن، مسیر لینوکس را انتخاب کن و اولین مأموریت را حل کن. حدود نود ثانیه وقت میگیرد و بیشتر از هر صفحهٔ تبلیغاتی دیگری به تو میگوید که این روش برایت جواب میدهد یا نه.
ادامهٔ مسیر را اینجا بخوان.
دستورهایی که در هر مصاحبه، هر سرور و هر داستان «روی سیستم من کار میکند» تکرار میشوند.